Rendezvous

I had a dream finally
a beautiful dream in which I met
a former lover and he didn’t hate me
but he did not explain why such lack of
resentment – although I’ve noticed that men
remember sex better and
they remember love better
but that must be because men claim
and steal and love to think that once
if only once they get a chance to appear
in a dream it might be for real

He was beautiful in that dream
Not only did age not touch his face
but it has reshaped itself into
that of a virile adolescent cherub
framed with blond wavy hair and marked
as a target with round red lips
I caught a glance of myself in the mirror
positioned perfectly stage-like in that dream
its only intent that I gain a more realistic
perspective on this unexpected rendezvous
Red and black face cringed into a silent
scream and eyes popping out all blood-shot
I looked like a particularly ugly version
of the Devil
But he looked on at me lovingly
as if he’d never seen anything so beautiful

Advertisements

N. #2

Secam se jedne voznje u kolima, petak ili subota vece, stisnuto unutra nas petoro, mozda jos neko viska, i moju saputnici vrte neku pricu o sreci. Ovde je to sada zvanicni speak. Ocekujem da ce uskoro izglasati zakon o mandatornom robovanju sopstvenoj sreci, kao sto se prica da ce izglasati i zakon o obaveznom losionu za suncanje. Ocekujem da ce ovaj o sreci doci prvi na red, ipak tu nema poredjenja po vaznosti.
I tako su moji sapatnici vrteli nesto o spiritualnom quest-u ka sreci, i sta su citali na tu temu, kako su se prosvetlili, koliko poreza treba platiti sreci, i meni na jednoj krivini, bas kad sam se zalepila uz jednog Ceha (ili bese bio Poljak), pukne podeblji konopac koji moze da posluzi i kao bic, zlu zatrebalo, kad se radi o tako glupavom speak-u. Steta za konopac, oni su uvek korisni, ali mozda i nije. Usledila je bila uglavnom jednostrana debata o pravu mizerije na postojanje, i da joj se dodeli deo svakog dana, i soba u svakoj glavi, i… To vece sam izgubila cetvoro ili vise potencijalnih prijatelja koji su na kraju zacutali, drzeci se svoje tesko stecene srece, dok je meni nesto drugo odvuklo paznju.

Svaki zivotni put vodi u smrt ali traga za srecom. Tako kazu. Pa jos, kontradiktorno – sreca je u tebi. Ma nije. To je samo aparat za srecu. Ne moze se nista sa srecom ako nemas cime da se radujes. Emotivne veze, jake, duboke, to je sreca. I lepota kroz cula, i to je sreca. Mir umesto rata, kucevnog, ulicnog ili globalnog, i to je sreca. Uspeh kad vezes pertle, izbacis gomilu nakupljenog djubreta… mali uspeh je veliki faktor u sreci.
I pravost. Ona sa kapitalom i libelom za merenje krivih linija, drina, i sta-ja-znam cega sve krivog. Taj kapital treba nazvati pravim imenom – bogatstvo. Bogat covek/bogata zena. Ne umeti biti srecan a biti bogat, uf, cesta prica. Mizerija je uvek tu. Gde bi drugo bila. I sreca je tu. Gde bi i ona mogla drugo.

Danas se ne osecam vise glupo, samo umorno. Novi dan je sjajna izmisljotina Univerzuma. Dobar san, i to je sreca. Lepi snovi… to je vec neumerena, ekstravagantna euforija.